Archiwum Furia #2

Furia 02: sprostowanie

W 2 numerze Furii obok tekstu Michaliny Juty Pelczar “Strukturalna przemoc i popkulturowy demontaż normatywu” – o trylogii “Millennium” Stiega Larssona została pomyłkowo zamieszczona niewłaściwa informacja o autorce, za co Redakcja “Furii” przeprasza oraz czym prędzej zamieszcza sprostowanie:

Michalina Pelczar – ur. 1985. Pisze i działa także jako Juta Pelczar. Anglistka, doktorantka w Instytucie Kultur i Literatur Anglojęzycznych Uniwersytetu Śląskiego.
Bliska temu, co queer, ambigender i transgender.
W pracy badawczej szczególnie zajmują ją kwestie widzialności, wystawy, przemocy i okaleczenia, performatyka/performance oraz wspólne płaszczyzny urbanistyki,
sztuki i filozofii.

Bożena Keff: Na stand-by

Rzadko popkultura znacząco odbiega od kultury kraju, w którym powstaje, choć gdyby trzeba było powiedzieć, jak one się do siebie mają, to bym rzekła: jak pani matka do pani córki, jak awangarda intelektualna do następców, jak nauka do popularyzacji nauki. A czasem trudno rozróżnić, a czasem w ogóle się nie ma. Czytaj więcej »

Ewa Tomaszewicz: Search the web for Simone

W serialach telewizyjnych nieheteroseksualni bohaterowie wciąż stanowią rzadkość. Według badania przeprowadzonego przez amerykańską organizację Gay & Lesbian Alliance Against Deformation, która od lat monitoruje m.in. telewizyjne ramówki, w minionym sezonie geje, lesbijki, osoby biseksualne i transgenderowe stanowiły zaledwie 3 procent serialowej populacji w stacjach ogólnokrajowych w Stanach Zjednoczonych. Szczęśliwie wielbicielki i wielbiciele nienastawionej na osoby heteroseksualne rozrywki nie muszą już polegać na telewizji – ostatnie lata przyniosły nam prawdziwy wysyp internetowych seriali, których bohaterami są osoby spod znaku LBGTQ. Czytaj więcej »

Julia Kubisa: Kto się boi Sary i Lucy?

Obserwując ramówkę rozrywkowych stacji telewizyjnych takich jak Fox Life czy TVN można zauważyć pewien trend: coraz więcej fabuł seriali opartych jest na życiu kobiet. I to kobiet z charakterem. Główne role grają wybitne aktorki: Glenn Close (Damages), Holly Hunter (twarda policjantka w Ocalić Grace), Toni Collette (Wszystkie wcielenia Tary) czy Anna Paquin (Sookie Stackhouse w kultowym True Blood). Uwagę zwraca tendencja skupiania się na kobietach „w pewnym wieku”. Czytaj więcej »

Rafał Majka: Go Gaga!

Lady Gaga mówi: „Wydaje mi się, że zmieniam to, co ludzie uważają za seksowne”. Przestrzeń, w której Lady Gaga się „odgrywa” zarówno na scenie, jak i poza nią, jest przestrzenią teatralnego kampu i dragu na modłę gejowską. Z przejaskrawionym, rozdmuchanym, doprowadzonym świadomie do absurdu stylem komplikuje swój seksapil. Staje w opozycji do normatywnego schematu „seksownego kobiecego ciała”, które – zapakowane w skąpe, obcisłe wdzianka, króciutkie sukienki – ulepione jest jako towar i obiekt przez męskie spojrzenie na jego onanistyczne potrzeby. Czytaj więcej »

Anna Zawadzka: Gustowna przemoc

Odbiorcy kultury dzielą się na wybrednych wybrańców i całą resztę. Co odróżnia Pierwszych od Drugich? Umiejętność skupienia się na formie i unieważnienia treści. Abstrahowanie od tego, co jest przedstawione, na rzecz analizy dzieła od strony artystycznej. Pierwsi oceniają, czy film jest dobrze zrobiony, gra aktorów sprawnie poprowadzona, przekaz spójny. Czy w odniesieniu do poprzednich produkcji reżyser rozwija swe umiejętności, a aktorzy spadają w rankingach lub dopracowują się laurów. Jeśli Pierwsi odnoszą się do tematu, to po to, by określić, na ile jest modny, na ile zwietrzały i dlaczego został poruszony akurat teraz. Drudzy Czytaj więcej »

« Poprzednia strona

Kategorie

Furia na Facebooku:

Fotorelacje:

Następna »