debata: Małżeństwa czasowe w Iranie – wolność czy zniewolenie?

Małżeństwa czasowe, zwane sigheh, stanowią w Iranie alternatywę dla małżeństw stałych i mogą być zawierane na okres od kilku minut do 99 lat. Praktyka ta budzi kontrowersje nie tylko na Zachodzie, ale także wśród samych Irańczyków. Czy, jak twierdzą niektórzy, małżeństwa te są formą zalegalizowanej prostytucji, czy może w dobie globalizacji i głębokich przemian obyczajowych stają się jedną ze strategii emancypacyjnych dla młodych Iranek i Irańczyków?

Przedstawienie szyickiej instytucji „małżeństwa czasowego” oraz obowiązków i praw z nim związanych w szerszym kontekście społeczno-kulturowym stanie się przyczynkiem do omówienia sytuacji prawnej kobiet w Iranie. Goście biorący udział w debacie przybliżą publiczności zarówno tradycyjne, konserwatywne oblicze kultury tego kraju, jak i współczesne ruchy emancypacyjne oraz strategie stosowane w obrębie obowiązującego prawodawstwa. Postarają się znaleźć odpowiedź na pytania: czym są małżeństwa czasowe na gruncie prawnym i jak obowiązujące prawo ma się do praktyki? Jak traktowana jest seksualność mężczyzn i kobiet w islamie? Czy tradycyjne wzorce są wciąż realizowane w obliczu przemian obyczajowych w Iranie? Czytaj więcej »

Kraków świętuje różnorodność

Marsz Równości oraz festiwal Queerowy Maj.

19 maja ulicami Krakowa po raz kolejny przejdzie Marsz Równości, w tym roku pod hasłem „Różnorodność, solidarność, równość”. Marsz będzie kulminacyjnym punktem festiwalu Queerowy Maj, który rozpocznie się 17 maja a zakończy 21. Przez cztery dni mieszkanki i mieszkańcy Krakowa będą mieli okazję wziąć udział m.in. w debatach, spotkaniach, warsztatach, wykładach, pokazach filmowych, imprezach, wystawach oraz w tęczowym pikniku na Błoniach. Już po raz czwarty zapraszamy do udziału w spotkaniach będących okazją do poznania różnorodnych perspektyw i sposobów ekspresji w kontekście płci i seksualności. Wydarzeniami tymi będziemy prowokować do otwartości i przekonywać do równości – zaprasza Komitet Organizacyjny festiwalu Queerowy Maj i Marszu Równości w Krakowie. Czytaj więcej »

Nie zakochujemy się w płci – wywiad z Alexandrą-Therese Keining

Z Alexandrą-Therese Keining, reżyserką i autorką scenariusza szwedzkiego filmu „Kyss Mig” [tytuł angielski: „With Every Heartbeat”], rozmawia Monique Spark.

„Kyss Mig” to historia kłopotliwej miłości. Frida i Mia są po trzydziestce, obie są w stałych związkach. Rodzi się między nimi uczucie, które będzie wymagało odwagi, walki i poświęceń. Matka Fridy ma wkrótce poślubić ojca Mii, co uczyni je przyrodnimi siostrami. Do tego Mia sama jest już zaręczona, a Frida zarzeka się, że nigdy nie zdradzi. Czekają je niełatwe wybory.

Monique Spark: Twój film „Kyss Mig” jest dopiero drugim szwedzkim obrazem, który opowiada historię miłości kobiety do kobiety. To wciąż temat tabu w twoim kraju?
Alexandra-Therese Keining: Chyba tak, niestety. Nakręcono wiele filmów o gejach, choć i tak większość z nich to komedie, ale tematu miłości między kobietami jakoś nikt nie podejmuje. Raz, że to temat tabu, a dwa, że wydaje się on zbyt poważny. Mój film jest raczej romansem, to go wyróżnia. Czytaj więcej »

Dni cipki 2012

Dni Cipki 2012

„Furia” matronuje temu wydarzeniu!

Dni Cipki to cykliczna impreza, już po raz trzeci organizowana w Warszawie
przez Boyówki Feministyczne i UFĘ.
Podczas rozmów, warsztatów, wykładów i działań artystycznych mierzymy się z
tabu kobiecej seksualności, dzielimy doświadczeniami, poznajemy nasze ciała
oraz tworzymy przestrzeń, w której słowo „cipka” nie wywołuje poczucia
wstydu czy zgorszenia. Czytaj więcej »

Marta Suszyńska: Szkolne absurdy. Przykłady podręcznikowe.

(wyimki z pracy magisterskiej)

Cz 1. Wychowanie do życia w patriarchacie.

Kilka miesięcy temu obroniłam pracę magisterską „Stereotyp mężczyzny i kobiety w polskiej oświacie” (z pogranicza filozofii społecznej i gender studies). Oprócz obfitej dawki teoretycznej zawarłam tam także „badania praktyczne” grupy podręczników przedmiotu Wychowanie do życia w rodzinie (WDŻ). Ich wybór opierał się na odwiedzeniu kilku księgarń i rozmowie ze sprzedawcami. Pytałam, które podręczniki są najczęściej kupowane i wskazano mi konkretne wydawnictwo. Zaopatrzyłam się więc w książki obowiązujące na trzech etapach nauki (szkoła podstawowa, gimnazjum, liceum). Jakiś czas później (już po obronie) przeglądając zasoby internetowe, natrafiłam na ciekawy artykuł Badania „Wychowanie do życia w rodzinie – przedmiot i podręczniki” – główne wyniki, który potwierdził intuicję księgarzy, a także moją. Podręczniki, którymi się zajęłam w swojej analizie okazały się rzeczywiście „najczęściej wykorzystywaną pozycją” w gimnazjum. Warto jednak spojrzeć na nie z perspektywy całościowej. Czytaj więcej »

o’less festiwal 2012

Wystartowała FURIACKA AKCJA LITERACKA w ramach o’less festiwal 2012.

Czytanie jest seksowne: to już niemal frazes. Pisanie – podobnie, chyba nawet bardziej. Dlaczego więc nie piszemy? – Ależ piszemy! Mimo to polskich lesbijskich narracji wciąż jest za mało lub pozostają ukryte. Znanych powieści stricte lesbijskich mamy kilka. „Głupiec”, „Życie rodzinne świstaka” i parę mniejszych, mniej popularnych. Lesbijski magazyn jeden – „Furia”. Publicznie „jestem lesbijką” powiedziała Izabela Filipiak, a pod etykietką pisarka lesbijska (lesbian label) tworzy – Ewa Schilling.

Wstydzimy (obawiamy się?) pisać i publikować, poza tym – nie mamy, gdzie. Tzw „kobiece” pisanie wyzywa się od romansideł, a pisanie kobiet, które w ten sposób „kobiece” (czyli romantyczne) nie jest, nazywa się mizoginicznym.

Chcemy pokazać less-język w całej krasie: różnorodny.

Ślijcie Wasze teksty: feministyczne i politycznie niepoprawne, femme, butch i tranny-queens, erotyczne, różowe i sadologiczne.

Zbierzmy opowiadania, wiersze, powieści (lub ich fragmenty) lesbijek, biseksualistek i kobiet zafascynowanych kobietami. Transboyów i dziewczyn, dla których wszystko-co-„boy” czyli „męskie” kojarzy się tylko z odrazą.

Tym, które będą chciały, proponujemy publikację (na furiackich łamach).

Tym, które zaczynają pisać, ale coś je blokuje, proponujemy warsztaty pisarskie (więcej o nich niebawem – wraz z pulą informacji o 2. turze festowalu).

Tym, które lubią się prezentować, proponujemy slam i wspólne czytanie.

Tym, które chcą swoje teksty zobaczyć na scenie (odegrane aktorsko, zagrane jako piosenki, zinterpretowane teatralnie) proponujemy współpracę z performerkami obecnymi na festiwalu.

A tym, które w czasie festiwalu zechcą oderwać się od pisania/czytania i pograć w piłkę, powspinać się na ściance, potańczyć i poflirtować – życzymy dobrej zabawy!

A tymczasem piszcie i przesyłajcie. O’less!
Marta Konarzewska

« Starsze wpisy